Tot op een bepaalde hoogte houd ik van zekerheid. Zekerheid met een vleugje vrijheid. Zo vind ik het fijn om in loondienst te werken; dan weet ik hoeveel geld er elke maand op mijn rekening staat. Het maakt mij daarin niet uit of dit een vast of tijdelijk contract is, dat komt wel goed. Ik schiet niet in de stress als mijn werkzaamheden veranderen of wanneer de organisatie aan alle kanten verandert, ook dat komt wel goed. Go with the flow is soort van mijn motto. Een mooi gezegde om mee te nemen door het leven, samen met 'ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan'. Aldus de immer inspirerende Pippi Langkous.
Ik ben niet alleen chill en ondernemend, maar ook enorm nieuwsgierig. Daarom zoek ik vrijwel alles op waarvan ik niet weet waarom iets is. Gewoon omdat het kan en omdat dit anders blijft knagen. Het enige vervelende van informatie digitaal opzoeken is dat ik geen idee heb of de bron betrouwbaar is. De laatste paar jaar begin ik hier steeds meer last van te krijgen. Kan ik gewoon geloven wat ik hoor, lees of zie?
Boodschappen doen vind ik helemaal niet vervelend. Ik kan er gemakkelijk een uur over doen en allerlei schappen afspeuren naar nieuwe producten of leuke verpakkingen. Ik bestudeer de verpakkingen dan ook enigszins, omdat ik benieuwd ben wat voor een onzin er op staat. Vaak is het niet te ontcijferen of staat er zo'n gigantische lijst op dat het gewoon niet goed kan zijn. Maar vrijwel altijd word je overgehaald om het te kopen, omdat het gezond, verantwoord, betere keuze of iets dergelijks is en blijkt het later een suikerbom te zijn. Die 'gezonde keuze' sticker? Daar is gewoon voor betaald. Marketing tot in de tenen. Wat ik helemaal shocking vind, is dat ik op de radio hoorde dat de voorgesneden groenten van de Albert Heijn gewassen zijn in suikerwater! Op dat moment heb ik het opgegeven om etiketten te lezen. Denk je lekker op de bank onder je dekentje met een kopje thee als een gezond konijn wat snackworteltjes weg te kanen, is dat helemaal niet gezond. Je kunt me opvegen. Geef mij maar een zak M&M's. Die blauwe crispy, voor degenen die me willen bedanken voor deze blogs. M&M's; daarvan weet iedereen dat ze superslecht zijn, maar ook briljant lekker. Je weet waar je aan begint met zowel je volle als een kwart verstand.
Niet alleen op voedingsgebied worden we besodemieterd. Neen, wees gewaarschuwd. Niet verder lezen als je het nu al niet meer aankan na het schokkende Albert-Heijn-groenten-suikerwater-gate.
We vertrouwen bepaalde media ook op hun woord. Wellicht dat de Story niet geheel eervol is, maar de NOS toch zeker wel? Geen censuur hier in het vrije westen? Fooled you, aapjes! We krijgen zoveel onzin te zien, zelfs van gerespecteerde nieuwsmedia. Ook dit is shocking. De NOS is bezig met fijne anti-Rusland propaganda, want Rusland is eng. Ik zeg niet dat Vladimir Poetin een chillaxte gast is waar je biertjes mee kunt wegtikken. Of waarmee je een licht ontspannen discussie voert over de smelting van de ijskappen. Of dat hij Rusland bestuurt op een bewonderenswaardige manier. Maar onze nieuwszenders zorgen er wel voor dat we anti-Rusland worden. Zie dit artikel van de Elsevier uit 2014 om niet alleen aan de Albert Heijn, maar ook aan de NOS te twijfelen. En dit is slechts één voorbeeld van de velen die beschikbaar zijn als je handig bent met Google. We worden bedonderd, jongens en meisjes! Ik vind het heel ongemakkelijk dat ik niet weet wie of wat ik nog kan vertrouwen. Het lijkt bijna de Truman Show wel. Misschien is dat ook wel zo. Wellicht zitten we allemaal in de Truman Show. Hoe maf zou dat zijn?
Enfin.
De snackworteltjes en de NOS mogen van mij samen gezellig op zolder een laagje stof verzamelen. Over 25 jaar kunnen we zeggen; oooohja, weet je nog die tijd, dat we collectief besodemieterd werden?
Aangezien ik nu meestal niet meer wie ik moet geloven of waar ik moet zoeken als ik de waarheid wil weten, denk ik: fakkit. Ik leef gewoon mijn leven en als ik straks als 84-jarig vrouwtje op mijn sterfbed lig, dan wil ik op een mooi leven terugkijken. De enige eis die ik dit leven stel is: genieten! Het lijkt me heel shit als ik aan het einde van mijn latijn denk: ik was superslank, sportief en ik heb heel gezond geleefd. Waarom? Omdat dit de trend was en iedereen dit deed. Omdat dit 'moest'. Dikke doei. Ik ben niet onverschillig, ik denk YOLO!
Ik ben niet alleen chill en ondernemend, maar ook enorm nieuwsgierig. Daarom zoek ik vrijwel alles op waarvan ik niet weet waarom iets is. Gewoon omdat het kan en omdat dit anders blijft knagen. Het enige vervelende van informatie digitaal opzoeken is dat ik geen idee heb of de bron betrouwbaar is. De laatste paar jaar begin ik hier steeds meer last van te krijgen. Kan ik gewoon geloven wat ik hoor, lees of zie?
Boodschappen doen vind ik helemaal niet vervelend. Ik kan er gemakkelijk een uur over doen en allerlei schappen afspeuren naar nieuwe producten of leuke verpakkingen. Ik bestudeer de verpakkingen dan ook enigszins, omdat ik benieuwd ben wat voor een onzin er op staat. Vaak is het niet te ontcijferen of staat er zo'n gigantische lijst op dat het gewoon niet goed kan zijn. Maar vrijwel altijd word je overgehaald om het te kopen, omdat het gezond, verantwoord, betere keuze of iets dergelijks is en blijkt het later een suikerbom te zijn. Die 'gezonde keuze' sticker? Daar is gewoon voor betaald. Marketing tot in de tenen. Wat ik helemaal shocking vind, is dat ik op de radio hoorde dat de voorgesneden groenten van de Albert Heijn gewassen zijn in suikerwater! Op dat moment heb ik het opgegeven om etiketten te lezen. Denk je lekker op de bank onder je dekentje met een kopje thee als een gezond konijn wat snackworteltjes weg te kanen, is dat helemaal niet gezond. Je kunt me opvegen. Geef mij maar een zak M&M's. Die blauwe crispy, voor degenen die me willen bedanken voor deze blogs. M&M's; daarvan weet iedereen dat ze superslecht zijn, maar ook briljant lekker. Je weet waar je aan begint met zowel je volle als een kwart verstand.
Niet alleen op voedingsgebied worden we besodemieterd. Neen, wees gewaarschuwd. Niet verder lezen als je het nu al niet meer aankan na het schokkende Albert-Heijn-groenten-suikerwater-gate.
Enfin.
De snackworteltjes en de NOS mogen van mij samen gezellig op zolder een laagje stof verzamelen. Over 25 jaar kunnen we zeggen; oooohja, weet je nog die tijd, dat we collectief besodemieterd werden?
Aangezien ik nu meestal niet meer wie ik moet geloven of waar ik moet zoeken als ik de waarheid wil weten, denk ik: fakkit. Ik leef gewoon mijn leven en als ik straks als 84-jarig vrouwtje op mijn sterfbed lig, dan wil ik op een mooi leven terugkijken. De enige eis die ik dit leven stel is: genieten! Het lijkt me heel shit als ik aan het einde van mijn latijn denk: ik was superslank, sportief en ik heb heel gezond geleefd. Waarom? Omdat dit de trend was en iedereen dit deed. Omdat dit 'moest'. Dikke doei. Ik ben niet onverschillig, ik denk YOLO!
Reacties
Een reactie posten