Elk jaar op vakantie denk ik de eerste dag: 'ah shit. Had ik maar meer gesport en gezonder gegeten'. Wat heet, ik sport nooit, dus laten we er: 'had ik maar gesport' van maken. Dan zie je van die mooie slanke mamma's op de boulevard flaneren en dan kijk ik naar beneden en zie ik mijn spekkies op het ritme van mijn passen lekker meedeinen.
Thuisgekomen in het vakantiehuisje ga ik voor de spiegel staan en dan vind ik mezelf er toch best goed uitzien. Oké het kan slanker en strakker, maar het valt me niet tegen. Totdat ik naar het zwembad ga en mezelf in bikini of badpak hijs. Jawel, een badpak. Gelukkig is dat weer helemaal hip en na een uitgebreide passessie bij de Bijenkorf was ook sceptische vriendlief om, dat een badbak mooi kan zijn. Enfin, ik verzamel wat moed bij elkaar, ik zoek nog wat restjes moed in mijn strandtas, en trek mijn jurkje uit. Ja hallo wereld, hier ben ik dan, witte spekkies in een badpak!
Maar na even veilig op het bedje de kust verkend te hebben zie ik dat die slanke mamma's echt giga in de minderheid zijn. En zelfs die slanke mamma's hebben vast een zelfbedacht probleemgebied ergens. Bijvoorbeeld niet al te strakke bovenbenen, lichte striae op hun buik of theezakjes in hun bikinitopje. Er zijn maar weinig fotomodelwaardige lichamen bij. En dat is helemaal dikke prima en oké! Zo is het gewoon. Probeer dat pakketje vlees, vet en botten maar eens zo goed mogelijk in een mooie vorm te houden.
Ten eerste moeten je genen meewerken, aan je lengte en bouw kun je niets doen. Maar ten tweede heb je gewoon een mens gebouwd. Zelf. In je buik. 9 maanden lang. Dat is nogal wat. Dat heeft nogal wat impact hoor. En dan vind ik het serieus impressive dat er mamma's zijn die er gewoon nog strak en slank uitzien. Mamma's die werken, het huishouden regelen, de kinderen in leven houden EN supergoed voor hun lichaam zorgen. Ik doe het ze dus niet na.
Ik zeg regelmatig dat ik vol geniet van het leven. Ik lig liever op mijn 83e op mijn sterfbed en denk: 'ik heb goed geleefd. Lekker gegeten, gedronken en genoten', dan dat ik terugdenk aan hoe strak en slank ik was. Want in mijn hoofd kunnen die twee niet samengaan. Op enkele uitzonderingen na.
Even terug naar het zwembad op vakantie. Ik maak me dus elk jaar weer opnieuw druk, om mijn bijna naakte lichaam tentoon te stellen voor 100 andere personen. En elk jaar denk ik na dag één dat ik er mag zijn en er goed uitzie. Zelfs met mijn witte spekkies in mijn supersexy mammabadpak.
Reacties
Een reactie posten