Voordat ik het in de gaten had, was ik twee jaar verder. Twee jaar zonder te bloggen. Voorbij voordat ik er erg in had. Dat schijnt nu mijn leven te zijn. Voorheen vond ik de tijd al snel gaan, maar nu... nu vliegt de tijd met G6 krachten. Ik weet natuurlijk wel wat er gebeurd is in die tijd, maar ik vond nooit dat mijn leven zo enorm veranderd was. Terugkijkend zijn de cliché's toch waarheid.
Meer dan 2,5 jaar geleden kwam ik erachter dat ik zwanger was. Toen ergens, in die maanden daaropvolgend, is de tijd langzaam in een stroomversnelling gekomen. Ik had het zelf niet in de gaten, maar ik zag mezelf afgelopen zaterdag van een afstandje de tweede verjaardag van mijn zoontje vieren.
Ik zag geen baby, maar echt een klein mini mannetje met een eigen willetje en veel te veel energie. Die energie die ik de hele dag in enigszins goede banen probeer te leiden. Tevergeefs. Dat mannetje sloopt mij helemaal. Ik ben zo enorm veranderd en ik heb zoveel meegemaakt dat had ik niet kunnen voorspellen. Ik ben continu kapot. Ik heb geen energie over en alles aan mijn schouders, nek, rug en armen doet pijn. Maar wat is het heerlijk om hem te zien ontdekken, genieten, proberen, testen, fantaseren en bovenal, slapen. Gelukkig is hij een goede slaper die ons nachtrust gunt. Ik heb oprecht medelijden met ouders die geen nachtrust krijgen, want dan kun je dus helemaal niets meer. Niet alleen omdat je heel moe bent, maar omdat je hersenen gewoon niet meer werken. Ze staan stil.
Ja dat kan. Er ontstaat een error in je hoofd die alles in het werkgeheugen continu delete om enigszins werkend te blijven. Het lijkt alsof de interne computer een downgrade van Windows 2007 naar Windos 95 heeft ondergaan. Dat geeft problemen. Om de computer te herstellen naar Windows 2007 is het noodzakelijk om minimaal een week aan de stekker te gaan liggen. Lees; ultieme rust. Dat is natuurlijk vrijwel onmogelijk, dus het is zaak te reilen en zeilen met Window 95.
Ook al ben ik kapot en vliegt de tijd, ik ben verliefd op mijn kleine mannetje. Ik heb het er voor over en geniet er van. Omdat dit zo is, mag ik ook klagen en tijd voor mezelf willen en soms nemen, want dat hoort erbij. Ik ben niet alleen mama, ik ben Sophie.
Sophie is terug. Als individu, vriendin, partner, mamma en mafkees.
okdoei!
Meer dan 2,5 jaar geleden kwam ik erachter dat ik zwanger was. Toen ergens, in die maanden daaropvolgend, is de tijd langzaam in een stroomversnelling gekomen. Ik had het zelf niet in de gaten, maar ik zag mezelf afgelopen zaterdag van een afstandje de tweede verjaardag van mijn zoontje vieren.
Ik zag geen baby, maar echt een klein mini mannetje met een eigen willetje en veel te veel energie. Die energie die ik de hele dag in enigszins goede banen probeer te leiden. Tevergeefs. Dat mannetje sloopt mij helemaal. Ik ben zo enorm veranderd en ik heb zoveel meegemaakt dat had ik niet kunnen voorspellen. Ik ben continu kapot. Ik heb geen energie over en alles aan mijn schouders, nek, rug en armen doet pijn. Maar wat is het heerlijk om hem te zien ontdekken, genieten, proberen, testen, fantaseren en bovenal, slapen. Gelukkig is hij een goede slaper die ons nachtrust gunt. Ik heb oprecht medelijden met ouders die geen nachtrust krijgen, want dan kun je dus helemaal niets meer. Niet alleen omdat je heel moe bent, maar omdat je hersenen gewoon niet meer werken. Ze staan stil.
Ja dat kan. Er ontstaat een error in je hoofd die alles in het werkgeheugen continu delete om enigszins werkend te blijven. Het lijkt alsof de interne computer een downgrade van Windows 2007 naar Windos 95 heeft ondergaan. Dat geeft problemen. Om de computer te herstellen naar Windows 2007 is het noodzakelijk om minimaal een week aan de stekker te gaan liggen. Lees; ultieme rust. Dat is natuurlijk vrijwel onmogelijk, dus het is zaak te reilen en zeilen met Window 95.
Ook al ben ik kapot en vliegt de tijd, ik ben verliefd op mijn kleine mannetje. Ik heb het er voor over en geniet er van. Omdat dit zo is, mag ik ook klagen en tijd voor mezelf willen en soms nemen, want dat hoort erbij. Ik ben niet alleen mama, ik ben Sophie.
Sophie is terug. Als individu, vriendin, partner, mamma en mafkees.
okdoei!
Reacties
Een reactie posten