Hallo wereld
Ja, waarom anders doen? Het kan natuurlijk gebeuren dat je op een gegeven moment terug kijkt naar wat je allemaal gedaan hebt en jezelf afvraagt:'waarom?' Voor zover ik mij kan herinneren heb ik alles altijd maar gedaan zoals het uitkwam of wat me wel geinig leuk/ interessant/ spannend/ anders/ en-ga-zo-maar-door leek. En tot nu had ik daar vrede mee. Mijn leven is niet mislukt, ik heb het eigenlijk wel prima voor elkaar. Leuke vriend, mooi huis, leuke baan en supertoffe collega's en ik ben niet lelijk... (ook belangrijk in mijn wereld). Toch heb ik het gevoel dat ik niet zelf gekozen heb voor hoe ik nu leef. Ook al heb ik dat natuurlijk wel.
Eigenlijk weet ik donders goed hoe dat komt. Iemand zegt: 'goh, lijkt je dat niet leuk om te doen?' of 'Dit is echt iets voor jou' en ik zeg dan:'ok cool, gaan we doen'. Altijd in de we-vorm, maar het gebeurt in de ik-vorm. Dus zo creëer je zelf een leven die je niet zelf gekozen hebt. Knap toch? Vind ik best een award waard. De je-hebt-het-goed-voor-elkaar-maar-hoe-eigenlijk award.
Goed, dit vergt dus een nieuw plan van aanpak. Maar dat is dus nog knap lastig. Hoe ga je de manier van keuzes maken veranderen als je al 30 jaar op gevoel leeft? Wie dat weet mag het zeggen. En suggesties zoals: 'zeg je baan op, verhuis naar Italië en begin een B&B' zijn leuk om tv over te maken, maar niet geheel realistisch. Niet voor mij in ieder geval. Het risico is natuurlijk dat mijn succesformule nu helemaal in duigen valt. Dat mijn leven straks een enorme puinhoop wordt. Daar zit ik natuurlijk ook niet op te wachten.
Babystapjes lijken mij het beste. Niet letterlijk. Kleine stapjes. Wat gaat het eerste kleine stapje worden? Daar ga ik eens rustig over nadenken...
Dit geeft denk ik een goed beeld wat deze blog inhoud. Niets! Gewoon mijn gedachten op papier. Of eigenlijk op beeld. Een kijkje in de wereld van Sophie.
nice! Evert
BeantwoordenVerwijderen