Doorgaan naar hoofdcontent

Verhaaltje voor het slapen gaan? Succes!

De Efteling


Enkele weken geleden was ik in de Efteling. Samen met mijn vriend en een bevriend stel. Zonder zoontje, want op deze manier konden we alle 'volwassen' attracties ervaren. Check! Ook het sprookjesbos moest er aan geloven, want dat is gewoon 2 uur lang nostalgie... zou je zeggen...


De sprookjes


In het sprookje van Doornroosje leer je dat wraak nemen prima kan werken. Een 13e vrouw neemt wraak op de koning, omdat ze niet uitgenodigd is op een feest en daardoor valt (na 15 jaar) het hele kasteel in een diepe 100-jarige slaap. Gepauzeerd staat netjes. 

Maar daar begint het pas. Het verhaal van 'de rode schoentjes'...






Er komen in dit verhaaltje enkele niet zo vriendelijke dreigementen in voor, zoals: "hij zegt streng dat ze dansen moet tot ze bleek is en haar vel verdroogt.' Of 'Ze komt bij het huis van de beul op de hei en ze vraagt hem haar voeten af te hakken.' Het sprookje eindigt met 'Er schijnt een heldere gouden ster en de ziel van Karen vliegt vol van zon, vrede en vreugde tot God. Daar vraagt niemand naar de rode schoentjes.' Ze is gewoon dood! En dat, omdat ze dansschoenen naar de kerk aan had... 


En laten we het eens over een meisje in een gezellig fel capeje hebben. Ze gaat huppelend en fluitend op weg naar haar zieke oma om haar lekkere dingen te brengen. Hartstikke leuk verhaal, totdat je bij het gedeelte komt dat er een wolf haar oma heeft opgegeten en ook haar malse botjes afkluift. mmmmm. Slaap lekker lieverd!

Dan hebben we een broer en zus die door hun ouders achtergelaten worden en 's nachts in het bos verdwalen. Dan komen ze een gezellig huisje tegen dat helemaal geen gezelllig huisje maar een krot van een heks blijkt te zijn die een van de twee wilt opeten. Om zichzelf uit de penarie te redden duwen ze de heks in de oven, want dat is natuurlijk best prima om kinderen te leren. Hup de oven in, oma!

Dan gaan we nog een stapje verder, ja dat is mogelijk.



Een meisje dat op Oudjaarsavond haar spulletjes niet verkocht kreeg en daarom niet naar huis durfde, omdat haar vader anders alle hoeken van de kamer zou laten zien. Vind ik wel kunnen overigens. Gewoon de commerciële kant erin slaan. Werkte vroeger ook prima, toch? Maar ik dwaal af. Het meisje bleef daarom op straat zwerven, keek ze naar binnen bij allemaal gezellige huizen en stierf zo een vriesdood. Maar wel met een glimlach, natuurlijk...


Zo kan ik nog wel even doorgaan, want alle sprookjes zijn behoorlijk luguber. Een horrorfilm zou hier nog best iets van kunnen lenen.

Ik weet niet of het pedagogisch verantwoord is om je kinderen de stuipen op het lijf te jagen met deze gezellige vertellingen om ze wat gehoorzaamheid bij te brengen. Maar je kunt het proberen natuurlijk. Anders schijnt de corrigerende tik ook wel eens te helpen ;)


Succes morgenavond!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Moeders mooiste

Kermisattracties genoeg Wat mij opvalt tijdens mijn dagelijkse woon-werk reis, is dat er niet veel lelijke mensen zijn. Qua uiterlijk welteverstaan. Écht lelijk komt niet vaak voor. Er zijn genoeg onaantrekkelijke of vreselijk geklede mensen die op deze wereld rondlopen. Zelfs in Nederland lopen er aardig wat kermisattracties rond. Maar als je niet naar de kleding of haardracht (en soms bij vrouwen de make-up of het ontbreken ervan) kijkt, dan zijn deze vermakelijke types helemaal niet lelijk. Meestal dan. Eigenlijk zou ik foto's moeten nemen van iedereen die zichzelf tot een wandelend staarobject omtovert. Helaas mag ik deze foto's dan niet publiceren. Iets met privacy. Laten we voor het gemak iemand nemen die iedereen kent en uitstekend in deze categorie past. Samantha Van de Plas- de Jong. Wie?! Barbie....

Alaaf vanuit de randstad

In eerste instantie was ik van mening dat ik niet de juiste persoon ben om hierover te schrijven, maar eigenlijk ben ik dat wel. Ik woon niet meer in Limburg en ik kom ook niet uit een echte carnavalsfamilie. Sterker nog; ik ben de enige die het echt viert. Mijn ouders wisten vroeger ook wel hoe ze dit varkentje moesten wassen, maar sinds ze verhuisd zijn naar de stad waar mijn broer en ik geboren zijn, vieren ze geen carnaval meer. Wat wellicht niet iedereen buiten Limburg weet, is dat alle Limburgse carnavalsliedjes in het lokale dialect gezongen worden. Er komt geen Nederlands woord aan te pas. Ik ben niet met een dialect opgevoed. Mijn ouders vonden het beter om mijn broer en mij Nederlands met een Limburgs accent te leren, dan hun eigen dialect dat beïnvloed werd door een andere dialect; dat van onze woonplaats en het andere dialect van mijn nichtjes. Zoals Lange Frans en baas B zeiden: 'Met een ander dialect elke 10 minuutjes'. Mijn dialect zou een vreemde mengelmoes wo...

Supersexy spekkie

Elk jaar op vakantie denk ik de eerste dag: 'ah shit. Had ik maar meer gesport en gezonder gegeten'. Wat heet, ik sport nooit, dus laten we er: 'had ik maar gesport' van maken. Dan zie je van die mooie slanke mamma's op de boulevard flaneren en dan kijk ik naar beneden en zie ik mijn spekkies op het ritme van mijn passen lekker meedeinen. Thuisgekomen in het vakantiehuisje ga ik voor de spiegel staan en dan vind ik mezelf er toch best goed uitzien. Oké het kan slanker en strakker, maar het valt me niet tegen. Totdat ik naar het zwembad ga en mezelf in bikini of badpak hijs. Jawel, een badpak. Gelukkig is dat weer helemaal hip en na een uitgebreide passessie bij de Bijenkorf was ook sceptische vriendlief om, dat een badbak mooi kan zijn. Enfin, ik verzamel wat moed bij elkaar, ik zoek nog wat restjes moed in mijn strandtas, en trek mijn jurkje uit. Ja hallo wereld, hier ben ik dan, witte spekkies in een badpak! Maar na even veilig op het bedje de kust verkend te he...