Doorgaan naar hoofdcontent

Go crazy!

Positief zijn enzo


Van nature ben ik een positief ingesteld persoon. Ik bekijk alles van de zonnige kant en blijf niet hangen in het verleden. Je kunt gemaakte keuzes toch niet veranderen, dus waarom erover blijven piekeren? Dat maakt het leven een stuk makkelijker. En gezelliger.



Mensen die negatief ingesteld zijn of blijven malen over gebeurtenissen in het verleden zijn bij mij aan het verkeerde adres. Misschien dat de buren zin hebben in een potje depressief doen, maar ik gooi de deur dan dicht. Ajuu! Ga maar lekker zuur zitten wezen bij een ander. Wat is het nut er ook van? Alsof er opeens een genie uit een bottle komt en zegt: "Ja, je hebt gelijk. Je leven is inderdaad kut. Je mag 3 wensen doen om je leven te veranderen." Ja... succes daarmee! Gaat niet gebeuren.

Ik vraag me ook serieus af waarom notoire klagers zichzelf van het leven beroven door steeds te klagen. Er zijn toch ook leuke dingen die je wereld in kan gooien? Lachende mensen zijn toch leuker dan een stel chagrijnige augurken?

Dus...


Ik heb laatst een filmpje gezien van Coca-Cola over het verspreiden van... ( goh, hoe raad je het) HAPPINESS door gewoon eens lekker gek te doen. Go crazy.



Hoe tof zou de wereld zijn als iedereen een beetje meehelpt in het leuker maken van je leefomgeving. Iedereen high-fiven, schommels op de meest rare plaatsen hangen. Superleuk!

Misschien moeten we Coca-Cola city oprichten en daar mag je maximaal een jaar wonen, onder de voorwaarden dat je happiness verspreid. Daar begin je mee in de city en dan langzaam verovert dit je hart en doe je dit ook in de rest van het land. Is een mooie droom, nietwaar?

Ok, ik begrijp dat dit niet heel realistisch is, maar onder de songtitle 'don't worry, be happy' ga ik lekker vrolijk het leven door. Doe je mee?


Xx

Reacties

Populaire posts van deze blog

Moeders mooiste

Kermisattracties genoeg Wat mij opvalt tijdens mijn dagelijkse woon-werk reis, is dat er niet veel lelijke mensen zijn. Qua uiterlijk welteverstaan. Écht lelijk komt niet vaak voor. Er zijn genoeg onaantrekkelijke of vreselijk geklede mensen die op deze wereld rondlopen. Zelfs in Nederland lopen er aardig wat kermisattracties rond. Maar als je niet naar de kleding of haardracht (en soms bij vrouwen de make-up of het ontbreken ervan) kijkt, dan zijn deze vermakelijke types helemaal niet lelijk. Meestal dan. Eigenlijk zou ik foto's moeten nemen van iedereen die zichzelf tot een wandelend staarobject omtovert. Helaas mag ik deze foto's dan niet publiceren. Iets met privacy. Laten we voor het gemak iemand nemen die iedereen kent en uitstekend in deze categorie past. Samantha Van de Plas- de Jong. Wie?! Barbie....

Alaaf vanuit de randstad

In eerste instantie was ik van mening dat ik niet de juiste persoon ben om hierover te schrijven, maar eigenlijk ben ik dat wel. Ik woon niet meer in Limburg en ik kom ook niet uit een echte carnavalsfamilie. Sterker nog; ik ben de enige die het echt viert. Mijn ouders wisten vroeger ook wel hoe ze dit varkentje moesten wassen, maar sinds ze verhuisd zijn naar de stad waar mijn broer en ik geboren zijn, vieren ze geen carnaval meer. Wat wellicht niet iedereen buiten Limburg weet, is dat alle Limburgse carnavalsliedjes in het lokale dialect gezongen worden. Er komt geen Nederlands woord aan te pas. Ik ben niet met een dialect opgevoed. Mijn ouders vonden het beter om mijn broer en mij Nederlands met een Limburgs accent te leren, dan hun eigen dialect dat beïnvloed werd door een andere dialect; dat van onze woonplaats en het andere dialect van mijn nichtjes. Zoals Lange Frans en baas B zeiden: 'Met een ander dialect elke 10 minuutjes'. Mijn dialect zou een vreemde mengelmoes wo...

Supersexy spekkie

Elk jaar op vakantie denk ik de eerste dag: 'ah shit. Had ik maar meer gesport en gezonder gegeten'. Wat heet, ik sport nooit, dus laten we er: 'had ik maar gesport' van maken. Dan zie je van die mooie slanke mamma's op de boulevard flaneren en dan kijk ik naar beneden en zie ik mijn spekkies op het ritme van mijn passen lekker meedeinen. Thuisgekomen in het vakantiehuisje ga ik voor de spiegel staan en dan vind ik mezelf er toch best goed uitzien. Oké het kan slanker en strakker, maar het valt me niet tegen. Totdat ik naar het zwembad ga en mezelf in bikini of badpak hijs. Jawel, een badpak. Gelukkig is dat weer helemaal hip en na een uitgebreide passessie bij de Bijenkorf was ook sceptische vriendlief om, dat een badbak mooi kan zijn. Enfin, ik verzamel wat moed bij elkaar, ik zoek nog wat restjes moed in mijn strandtas, en trek mijn jurkje uit. Ja hallo wereld, hier ben ik dan, witte spekkies in een badpak! Maar na even veilig op het bedje de kust verkend te he...