December in een nieuw jasje

De maand van belachelijk veel geld uitgeven

Nog even en dan zit het weer er op. De maand van ontzettend veel eten, drinken, cadeau's uitwisselen, gezellig doen, familie en vrienden bezoeken en feesten. Ik ben niet gelovig, maar het enige waar ik dan aan denk is: GOD ZIJ DANK! Januari! Ik houd van Januari  De maand waarin niemand zin heeft om iets te 'moeten'. 

Sint-Nikolaas

Terug naar het begin. Niet het begin der tijden, maar het begin van deze maand. Eigenlijk begint de ellende al half oktober als de chocoladeletters in de schappen liggen, maar daar zal ik deze keer geen epistel over schrijven. Het begint allemaal met Sinterklaas. Als kleine onwetende kinderen worden we hebberig gemaakt door het maken van een verlanglijstje met cadeaus. Grote, dure, niet per se nodig hebbende cadeaus. Omdat we lief zijn geweest. HA! Maak dat de kat wijs. Geen enkel kind is het hele jaar door lief, tenzij ze weten dat ze er iets voor krijgen. Ik vraag me af of ik überhaupt ook de maand vóór Sinterklaas lief was. Toch een dezer dagen aan mijn moeder vragen. Ik ben bang dat ik het antwoord wel weet, maar goed. Al vroeg wordt ons het beloningssysteem aangeleerd via een nogal vreemd, maar wel uitermate gezellig feest. Het is ooit zo begonnen (volgens het verhaal) dat de heilige Sint-Nicolaas ijverige leerlingen beloonde met wat geld om op 6 december feest te kunnen vieren en de luie leerlingen kregen een vermaning. Allemaal best begrijpelijk. Hard werken loont. Vind ik een goede zaak. Máár daar draait het nu niet meer om. Elk kind wordt overladen met cadeaus. Omdat het zo hoort. Omdat het feest is. En het wordt elk jaar ook gekker. Ik vind het wel sneu voor de kinderen waarvan de ouders niet veel geld hebben. Krijgt een jochie in de klas de nieuwste iPad, krijgt hij een nieuw paar sokken. Maar ook dat levert weer een leermoment op. Als je hard werkt, heb je veel geld, kun je veel kopen. Dus toch weer terug naar de oorsprong: hard werken loont. Maar dan is het nog steeds sneu dat de kinderen van 'luie' ouders daar de dupe van worden. 

Zeuren loont

Helaas houdt het hele cadeauuitwisselingsprogramma daar niet mee op. Neenee menschen, het wordt steeds gekker. Hoe ouder hoe gekker, inderdaad!  Kinderen weten op een gegeven moment dat het niet Sint-Nicolaas is, maar dat het de ouders zijn die de cadeaus kopen. Nu hoeven ze én niet meer lief te zijn én niet meer per se hard te werken én ze kunnen zo lang zeuren totdat ze het cadeau van hun dromen krijgen. Want ook dat werkt tegenwoordig heel goed. Zeuren. De ouders zijn hier natuurlijk totaal debet aan, aangeleerd gedrag.

Kinderen groeien op en worden volwassen. Nou ja, dat zou in theorie moeten kloppen en volgens het paspoort klopt dat technisch gezien ook, maar weinigen die het zijn. Gelukkig maar :)
De volwassenen houden dat niet alleen naar hun kroost toe, maar ook onderling weer in stand. Mocht er geen kroost aanwezig zijn, dan wordt het feest ook wel vaker met kerst 'gevierd'. Natuurlijk gaat dit feest ook weer gepaard met belachelijk veel en dure en grote cadeaus. Want dat hoort zo. Omdat we lief zijn geweest.

Geen cadeaus, maar gezelligheid

Waar ik naartoe wil met dit hele verhaal, is dat ik het principe van het Sinterklaasfeest een prima feestje vind. Zit een goede gedachte achter en het is gezellig. Kinderen worden gestimuleerd om hun best te doen, wat later als 'volwassene' van pas gaat komen. 

Maar zodra bekend is dat Sinterklaas niet bestaat, moet dat hele cadeaugedoe ook gewoon lekker afgelopen zijn. Want waar gaat het nou om met de feestdagen en kerst vieren? Gewoon gezellig samen zijn. Een feestje bouwen. Veel lekker eten en veel lekker drinken en lekker samen zijn. Daar hebben we geen cadeaus voor nodig. Kost alleen maar belachelijk veel geld, geeft ontzettend veel stress en frustratie en irritatie, want wat koop je voor iemand die al alles heeft? Het cadeaus kopen gaat nu om het cadeaus kopen. Want eigenlijk komt niemand hier iets te kort. Dat zou niet hoeven in ieder geval. Dus als een lammetje in de regen door de winkelstraten sloffen, een uur in de kassarij staan, je hoofd breken op originele en leuke cadeaus zoals de rest van de meute... is niet nodig! Nee. 

Dus.

Laten we volgend jaar gewoon eens géén cadeaus doen met kerst/sinterklaas (tenzij je kleine kids hebt), maar spontaan ergens in bijvoorbeeld juli eens iets leuks kopen omdat het toevallig zo uitkomt en in december één dag gewoon allemaal heel erg gezellig doen met heel erg veel eten, drinken, familie en vrienden. Lijkt mij veel leuker.

Proost!